Hallo lieve allemaal,

Allereerst wil ik jullie allemaal hartelijk bedanken voor mijn verjaardags fanmail, erg leuk!

En natuurlijk is deze dag ook niet zomaar voorbij gegaan en hebben we het met z'n 3tjes gevierd onder het genot van een hapje en drankje in Tongariro, mede als voorbereiding op de grote wandeltocht die de volgende dag op het programma staat.

Maar eerst de warming-up die we in Wanganui nog hebben gedaan, de Skyline Walk, dit bleek niet zomaar een warming-up te zijn, maar eindigde in een zware, pittige maar bijzonder mooie bergtocht van 18 km lang en vervolgens op onze laatste restjes energie door gereden naar Tongariro. Hier ons kamp opgeslagen en maar vroeg ons bedje ingerold om de volgende ochtend weer fris en fruitig aan mijn 34ste levensjaar te beginnen! Helaas zijn de weergoden wat minder gunstig gestemd, maar voor ons niet erg, want nu kunnen we lekker uitslapen, ontbijten en verder doen we deze dag niets anders dan relaxen en koffieleuten en ons voorbereiden op onze feestmaaltijd, zalmwraps, toetje van aardbeien & cremefraiche (specialiteit van Suske) en nog een toetje (het is tenslotte maar een keer feest;) van Baileys met koffie, slagroom en niet te vergeten heel veel chocolade...een mooie bodem voor de volgende dag.....

Helaas kan het feestje niet te lang duren, maar ach het is al bijna 3 maanden feest;), want de volgende ochtend staat ons wekkertje al vroeg te rammelen, 05.00u om precies te zijn, want om 05.40u staat de shuttle-bus al klaar om ons richting het startpunt te brengen van de Tongariro crossing. Heel bijzonder en mysterieus om deze tocht in het donker te beginnen en langzaam zien we de zon opkomen over het prachtige berg en lava landschap. De zwaarte van deze tocht viel uiteindelijk reuze mee, in ieder geval als je de 'gewone' route loopt, maar wij wilde er graag een extra uitdaging aan vast plakken, nl. de extra optie, het beklimmen van Mt.Ngauruhoe, een berg van 2291m (startpunt 1800m), dus nog een kleine 3 uur extra, waarvan ong. 2 uur bergje op, en ong. 1 uur bergje af...Marcel liep op kop en raakte al snel uit zicht en wij, Suskes, zette trouw de achtervolging in...het heeft ons heel wat nagels, bloed, zweetdruppels, afvragen waarom en heel veel geduld gekost, we gingen nl. letterlijk kruipend de berg op, maar uiteindelijk ging het ons maar om een ding, het maakt niet uit hoe en hoe lang we erover gaan doen, maar we zullen die top, de krater, halen!! En ja hoor, na 2 uur ploeteren, bikkelen en vloeken is het dan zover, de top is bereikt!! Jullie vragen je misschien nu ook af waarom, nou iedere keer als wij ons dat afvroegen keken we even om, en dan kreeg je een fantastisch uitzicht als beloning....dit maakte het kruipen meer dan de moeite waard moet ik zeggen!! En dan weer naar beneden, wederom weer een hele leuke uitdaging, het leekt op een soort van snowboarden, maar dan zonder board...krijg je een plaatje voor je? Maar ook hierin zijn we op een paar schrammen en een paar schoenen vol met stenen en gruis na verder ook weer in geslaagd. Door met de rest van deze geweldige tocht en lopen nog enkele uren door prachtig vulkaangebied langs blauwe meren en tot slot worden we nog verwend met heide en bossen, in een woord GE-WEL-DIG!!!! Het enige minpuntje was, dat we deze ervaring moesten delen met heel veel andere toeristen......Maar met een recordtijd op de klok van ruim 8 uur stappen we alle 3 ape-trots in ons shuttle-busje richting een heerlijke warme douche....

We hadden verwacht dat de volgende ochtend wel met wat spierpijn ons tentje uit zouden kruipen, maar we hebben inmiddels denk ik voldoende km in de kuiten, want het valt ons reuze mee en kunnen dus weer redelijk soepel door naar onze volgende bestemming Rotorua. Na een korte tussenstop bij Lake Taupo en de Huka watervallen hoeven we alleen maar onze neuzen te volgen, want die geven vanzelf aan wanneer je Rotorua nadert, deze herken je nl. vrij snel aan een rotte eierenlucht, van de geisers. Dus eerst maar stoppen bij de meest beroemde geiser de Pohutu Geyser en ook daar waren we niet de enige, maar goed, maar ff de toerist uit hangen en wachten totdat de geiser in actie komt. Gelukkig is het wachten meer dan de moeite waard en levert het meer dan 50 mooie kiekjes op...eerst maar weer ff uitzoeken...;)

Na een nachtje tussen de rotte eieren geslapen te hebben houden we het maar weer voor gezien en reizen snel weer verder richting de Coromandel.
En omdat het hier niet meevalt een leuke kiwi tegen het lijf te lopen besluiten we onderweg deze maar zelf op te gaan zoeken, en waar kun je dit beter doen dan in the world of kiwifruit! Een heerlijke toeristische rondleiding in een soort van kiwi-karretje zorgt ervoor dat we toch weer wat wijzer worden over het meest gezonde fruit van de wereld en we de enige echte kiwi's van dichtbij mogen bewonderen, check!! Daarna is het weer tijd voor de orde van de dag en gaan verder naar onze volgende plek, Hot Water Beach in de Coromandel. Om onze kuiten weer een beetje warm te maken is het de volgende dag weer tijd voor een korte wandeling langs het strand richting Cathedral Cove, een mooie bijzonder gevormde rots in de zee die zeker niet gemist mag worden. Even worden we afgeschrikt door een tsunami-alarm, maar gelukkig valt deze reuze mee, al sta je dan toch een beetje raar te kijken op het strand... In de middag is het tijd voor een paar uurtjes relaxen en terug te gaan naar onze de kindertijd. We gaan nl. naar de hot pools, en dit betekent een eigen kuil graven in het strand en deze te voorzien van stevige dijken....daar zijn wij Hollanders natuurlijk erg goed in! De vlaggen ontbreken nog net, maar we hebben heerlijk een paar uurtjes liggen weken in het warme water en meegezongen met onze enige echte; Walter Kroes, wat een heerlijke dag, tis een dag dat alles mag...!

Na deze heerlijke dag besluiten we weer verder te gaan naar het plaatsje Coromandel, maar deze heeft alleen erg veel vis- boten, hengels en campings in de aanbieding. Omdat we ons daar niet helemaal in thuis voelen besluiten we door te rijden naar het topje van de Coromandel, Cape Corville, waar we uiteindelijk belanden op een DOC camping, met andere woorden, niet te veel van verwachten, er is gras, gee douche en een soort van toilet-gat....maar vergeleken met alle andere viscampings is dit afgelegen plekje precies wat we zoeken. Vanuit deze plek begint ook onze volgende wandeling (kunnen jullie het nog bijhouden..?) de Coast Track, wederom een prachtige bergwandeling die we zeker niet hadden willen missen.

Omdat de lucht in Rotorua al erg genoeg was is het de volgende dag toch tijd om op zoek naar een camping met douche en komen weuiteindelijk uit bij het plaatsje Miranda, waar we het er eens goed van nemen, een luxe camping met hotpools (al stinken deze ook een beetje naar rotte eieren..) Maar goed, daarna Fredje weer op zijn staart trappen en richting Whangarei.....

Onderweg is het weer eens tijd voor een lunchstop en deze keer komen we uit bij Sheepworld in het plaatsje Warkworth, normaal een soort van kinderuitje, maar ook wij hebben ons hier meer dan prima vermaakt. We mochten naast het voeren van aalen, emoes, schaapjes, alpaca's en ezels ons ook nog bemoeien met het scheren van schapen en de fles geven aan een paar schattige lammetjes (voorlopig zijn wij in ieder geval weer even genezen van het eten van lamsvlees...), kortom een lunchstop die bij onz 3-tjes een brede glimlach op ons gezicht heeft getoverd!

In Whangarei hebben we het verder rustig aan gedaan, want onze planning liep door hevige windstoten hier enigszins in de soep, waardoor onze boot-& dolfijnentocht en evt.duikplannen (Els en Marcel gaan vrijdag zeker, ik denk er nog even over na...introductieduiken zijn hier nl. stevig aan de prijs, misschien toch maar in Vietnam inplannen...moet mijn grootste uitdaging toch een keer aan gaan;) verschoven moesten worden naar een paar dagen later.
Dus ons 'schema' maar een beetje omgegooid en na een paar korte uitstapjes en wandelingen in Whanagrei rijden we via Doubtless bay en Mangonui, waar we de beste, world famous, om je vingers er bij op te eten, fish & chips hebben gegeten, door naar Kerikeri waar we nu een paar dagen zullen vertoeven voordat we weer via Whangarei terug gaan richting Auckland, waar we ons afscheidsfeestje zullen gaan voorbereiden...(snif) nog even niet aan denken....

Ik hoop dat ik zo ook nog wat foto's kan gaan downloaden.....ga m'n best doen!

Voor nu een hele fijne avond en waarschijnlijk tot in Vietnam zou ik zeggen!

Liefs,
Dees

xxx