Xin chao, co khoe khong?

Nou ja, als ik het hier uitspreek kijken ze me een beetje vreemd aan, misschien nog maar eens aan mijn uitspraak gaan sleutelen.....

Hallo allemaal, hoe gaat het met jullie?

Na de eerste schok te bovente zijn gekomen moet ik nu wel bekennen dat ik mijn draai aardig gevonden heb in het zeer chaotische maar bijzondere Vietnam!De eerste indrukken van Hanoi waren terecht, het is gewoon een drukke & vieze stad metveel onvriendelijke mensen (op brommertjes!),die niet echt op enig contact van een Hollandse dame zitten te wachten of van honderden andere toeristen, het enige wat hun graag willen zien is wat er in je broekzak zit, nl. dat mooie tasje gevuld met dollarbiljetjes & dongetjes...(maar tja wat wil je anders, heb nog nooit in mijn hele levenzoveel nullen in mogen en moetentoetsen tijdens een pinsessie, want wil je enigzins wat geld op zak hebben moet je toch al aan de 2.000.000 dong denken en zelfs dan heb je nog maar 80 euries op zak).

Dus besloten om hier maar niet al te lang te verblijven en het avontuur op te gaan zoeken. Gelukkig had ik wel een heerlijk hotel met (gemeend) vriendelijk personeel en konden me allerlei leuke opties aanbieden omhet noorden van Vietnam te gaan ontdekken.Dus de volgende ochtend al vroeg uit de veren om het mooiste gedeelte van Vietnam te gaan bewonderen; Halong Bay, een baai met een kustlijn van 120 km, ook wel een van de zeven wereldwonderen genoemd en staat nuop de Monumentenlijstvan Unesco. En zeker niet ontrecht, want deze baai is erg bijzonder en door het mistige weer ook een beetje mysterieus....Ze hadden me verteld dat er maar 20 personen op de boot mee zouden gaan, alleen waren ze vergeten te vertellen dat er zo'n 500 boten in de haven liggen.....maar goed, gelukkig eenmaal op het water viel de drukte reuze mee en kon ik, naast een opfriscursus engels & spaans, samen met mijn Colombiaanse reisgenoot genietenvande prachtige omgeving, drijvende dorpjes, limestone grotten, een kayakuitstapje en een overheerlijk Vietnamees buffet met boerende tafelgenoten.

De tweede dag staat er ook weer wat op het programma, nl. de PerfumePagode, een mooie tempel die na een uurtje rijden, uurtje roeien en een uurtje wandelen langs allerlei 'etenswaar' (lees gebraden hond...)en veel te harde 'muziek' (lees schreeuwende mensen) te bereiken is. Helaas is deze route niet alleen erg toeristisch, maar schijnt er ook nog een soort van festival te zijn waardoor er ook heel veel ( en leeshéél véél) locale mensen op af komen. Een mooie attractie om gezien te hebben, blijft een check, maar voor de volgende keer, geef mijn portie maar aan (een levende) fikkie!!

En om Hanoi te vermijden ook maar voor de volgende dagen wat vermaak uitgekozen, een trektocht door Sapa waar de kleurijke bergbevolking van Vietnam leeft en woont.We gaanmet de nachtrein heen, op zich al een hele bijzondere ervaring, want de klasse die op het ticket vermeld staat is in werkelijkheid iets anders en zit in een soort van rokerscoupe tussen 3 chinezen. Maar gelukkig heb ik nog last van wat slaaptekort dus krijg ik van deze reis niet zo heel veel mee.... Eemaal aangekomen worden we eerst met een minibus door de bergen greden voordat we aankomen bij ons hotel waar we ons op gaan maken voor de1e bergtocht richting Cat Cat village. Merk wel dat ik door al dat wandelen in Nieuw Zeeland dit niet onder te categorie trek-&bergtocht kan hangen, maar desalniettemin is het een mooie tocht door de bergen, langs een waterval,rijstveldenen de dorpjes onder begeleiding van de plaatselijke bewonersdie onderweg mooiecreaties maken van bladeren, in de hoop dat je nog wat leuks koopt....;) Na een heerlijke nachtrust staat er een 2e wandeling op het menu, dit keerkomen we wederom onder begeleiding langs YLinhho Lao Chai & Ta Van villageen mogen we als toetje homemadegreen thee gaan drinken bij onze gastvrije gids zodat wede huizen ook van binnen kunnen bewonderen. Na een kleine opfrisbeurt is het weer tijd om in de trein te duiken en terug te gaan naar Hanoi. En dit keer heb ik wat meer geluk met decoupe qua uiterlijk, alleen zou het prettiger geweest zijn als mijn zeer luide, snurkende buurvrouw een andere coupe toegewezen had gekregen....Maar goed, eenmaal aangekomen Hanoi rond een uurtje of 5 in de morgen, kan ik samen met een engelsereisgenoot genieten van destraatactiviteiten, wantzelfs op dit tijdstip is de hele straatal druk bezet met zwaaiende,joggende en vooral niet te vergeten roggelendeVietnameesjes.... ik zeg: tijd voor koffie en een douche!

Klaar om voorgoed afscheid te nemen van Hanoi enneem vanuit hier de slaapbus naar Hue. Een leuk en gemoedelijk plaatsjerichtinghet zuiden en hier ga ik de eerste dag met een gezellige hollandse jongen op pad. We besluiten ons te wagen aan het grootste avontuur, achterop het meest gebruikte voertuig van Vietnam, de brommer! We treffen een leuke gids, Thing, een spirituele man die voor monik aan hetleren is endie ons de mooiste plekjes en tempels van de omgeving laat zien en zelfs zijn eigen bijzondere meditatieplek, waar normaal gesproken geen enkele toerist een voet binnen mag zetten, heel speciaal!! Helaas de dag erna is wat minderactief omdat ik de hele nacht in de happyroom (alias WC)heb mogen doorbrengen vanwege een algehele reiniging en ben ik dus diedag erop zo slap als een vaatdoek en denk maar aan een ding: mijn bedje...

Een dagje bedje doet gelukkig wonderen en de volgende dag is het weer tijd om naar Hoi An door te reizen en ook al zijn de letters bijna hetzelfde, het plaatsje is een wereld van verschil. Het is een heel mooi, kleurrijk, vriendelijk en schilderachtigdorpje waar alle straten versierd zijn met veel groen en lampionnen, weer eens wat anders dan 6 miljoen brommertjes... Hier begin ikmet een stadswandeling en laat ik me een paar mooie kledingstukken aanpraten, nou ja aanmeten. Dus deze op maat gemaakte pronkstukken heb ik zojuist na mijn uitstapje naar My Son (de overblijfselen van de Cham cultuur) even opgehaald en ik moet zeggen dat ik er weer een mooi doel bij heb gekregen voor dit jaar en dat is op gewicht blijven......;)

Zoals jullie wel kunnen lezen zit ik ook hier niet stil en is er weer van alles te beleven. Helaas nog een weekje te gaan voordatik gabeginnen aan mijn vrijwilligerswerk, maar ook hierbegin ikenorm naar uit tekijken.Voor nu is het weer tijd voor een Vietnameese specialiteit en wens ik jullie een fijne dag!!

Liefs en een dikke kus!

Dees

xxx