Hallo lieve allemaal!

Eindelijk een paar vrije uurtjes, dus het is weer eens tijd vooreen update vanuit Can Tho, mijn laatsteverblijfplaats voordat ik weer richting Hollandsebodem vertrek. Het was een drukke, warme, maar vooral zeer bijzondere week! Als ik de verhalen van thuis mag geloven is het in Nederland nog niet echt een zomerweertje, al zou ik er nu toch wel wat voor over hebben om een paar graden richting jullie te sturen, want vanaf het moment dat ik in Can Tho ben aangekomen heb ik nog geenkledingstukdroog kunnen houden, zelfs niet voor een paar minuten....het water loopt gewoon van mijn lijf en moet minimaal 3 liter water per dag drinken om mijn vochtbalans enigzins op peil te houden....

Maar goed, eerst nog maar eens een update van mijn laatste reisdagen door Vietnam. Na een heerlijk verblijf in het schilderachtige dorpje Hoi An is het weer tijd om mijn rugtasje (inmiddels rugtas;)in te pakken voor de nachtbus richting Nha Trang, een plaatsje aan de kust. Nadat ik om 05.00 in de ochtend gedropt wordt aan de kant van de weg kan ik gelukkig met 3 andere gestrande Duitse reizigers meein een taxi naar een leuk hotel zodat ik nog even een paar uurtjes mijn ogen kan sluiten voordat ik Nha Trang ga ontdekken. Dit keer niet via de brommer, maar gewoon ouderwets met de benenwagen, al wordt dit me niet in dank afgenomen, ik zeg ga maar lekker een tukkie doen dan (zie foto's)!Na een vreemd ontbijt in een vreemd restaurant, met een nog vreemder toilet, oftewel happy room, ga ik de ' must see' attracties van dit plaatsje maar eens bekijken; Long Son pagode enthe giant seated buddha, een mooie plek met een prachtige en zeker zeer grote buddha. Daarna via de Dam market door om een busticket te kopen voor de volgende dag, want naast heel veel party-activiteiten valt hier niet zo heel veel te beleven. Maar onderweg kom ik tocheen anderemooie invullingtegen en tevens mijn grootste uitdaging ooit: Try Dive! Met een beetje knikkende knieën stap ikhet kantoortje binnen en leg de duik vast voor de volgende dag, eens zal ik er toch aan moeten geloven ennu heb ik de ideale kans om het te doen, dus waarom niet!Een beetje gespannen ga ik de volgende dag met allemaal ervaren duikers de boot op en krijg een privé-intructor toegewezen die me eerst alle kneepjes van het vak leert, maar vooral de basis veiligheidstechnieken, niet geheel onbelangrijk....Daarna is het tijd voor het echte werk en mag ik mee onder water en krijg daar de meest fantastische wereld te zien, vol mooie gekleurd koraalrif, allerlei soorten en maten vissen (ja jullie lezen het goed, heb er gewoon tussen gezwommen...)en alsof dat al niet genoeg was mocht ik ook nog eens in de ogen kijken van een prachtige schildpad, mijn dag kon niet meer stuk, een geweldige ervaring en heb me geen moment onveilig of angstig gevoeld, maar misschien is dit wel te danken aan het mooie veiligeduikerspak.....ik zeg: CHECK!

Na dit mooie avontuur is het toch weer tijd om door te gaan naarde volgende bestemming, Da Lat, een mooimaar moeilijk bereikbaar plaatsje in de bergen, vooralomdat de weg nog maar net was aangelegd, nou ja, zo goed als aangelegd....Hier benik 2 dagen verbleven en heb ik me dit keer toch maarlaten overhalen omdit plaatsjeachterop debrommer te verkennen. De tocht was een beetje toeristisch maar wel leuk om te doen. Op deze manier zie je toch wel heel veel en hebben we zoal een krekelkwekerij (en tevens proeverij;), zijdefabriek, waterval, tempels, champignonkwekerij, wat authentieke dorpjes bezocht.

Ook hier kan ik niet te lang verblijven want ik heb mijn contactpersoon Phuong inmiddels beloofd dat ik 2 april zal arriveren in het vrijwilligershuis, dus mijn spullen gepakt en door met de bus naar HCMCwaar ik weer de leuke uitdaging krijg om vooral heel veel brommers te ontwijken, 6 miljoen om precies te zijn, maar ook een indrukwekkend uitstapje kan maken naar de Ci Chu tunnels (gangenstelsel onder de grond van ruim 248 km lang, in 3 lagen)en het oorlogsmuseum. Ook dit is een beetje toeristisch, maar in mijn ogen een onderdeel wat zeker niet mag ontbreken tijdens een bezoek aan Vietnam.

Uiteindelijk is het dan zover ende laatste fase van mijn ontdekkingsreis is aangebroken: het vrijwilligerswerk. Ik ben nu ruim een week aan de slag en ik moet zeggen het is een geweldige ervaring! We zitten met 7 vrijwilligers in een huis (toch nog een studententijd)en hebben ieder een eigen schema met verschillende projecten. Zo heb ik nu 4 projecten toegewezen gekregen:

1. Nhip Cau, Engelse les geven aan lichamelijk gehadicapten (groep van 4 personen, tussen de 20 en 32 jr), daarna nog even een half uurtje de medicijnenman helpen met kruiden hakken.

2.Bhu Tri Pagode, spelen en knuffelen met weeskinderen.

3. City Orphanage, 3 groepen (zwaar) geestelijk en lichamelijk gehandicaptenkinderen, waar we mee mogen spelen enhelpen eten geven (mijn favoriet tot nu toe!).

4. Hospital, helpen groentes snijden, Engelse les geven en helpen rijst uitdelen.

Het lijkt best veel, maar ben ook regelmatig vrij hoor, en het kan ook geen kwaad kan ik alvast langzaamaan het idee werken wennen....;)

Alle vrijwilligers hebben ook een soort van membership bij het Victoria hotel, waar we dan na een intensieve en warme dag gratis mogen zwemmen,internetten en douchen, heerlijk!! In eerste instantie voelde dit een beetje dubbel (lig ik hier te dobberen terwijl die kinderen er heel anders aan toe zijn)en vond ik het wel ergluxe allemaal, daarvoor ben ik hier niet gekomen.... Maar ik moet zeggen dat het gezien de temperatuur en de impact het wel heel erg fijn is om de boel zo nu en dan even van je af te spoelen....even relativeren!

Over het zwembad gesproken, ik denk dat ik nu maar eens lekker een duik ga nemen, want vandaag is mijn vrije dag, joehoe! Jullie zijn weer een beetje op de hoogte van alle activiteitenen ik ga nog een paar weken genieten van deze heerlijke werkzaamheden die me veel energie en voldoening opleveren en als dat al niet genoeg is,word ik ook nog eensregelmatig rijk beloond met een waardevolleglimlach! Wat wil je nog meer......

Liefs en een dikke kus!

Dees